Biz, Black Howl.
Gecenin içine saklanan, rüzgârın taşıyamadığı isim. Asfaltın çatlaklarında yankılanan uğultu. Bir efsane değiliz; biz gerçeğin ta kendisiyiz. Tozun içinden doğduk, kanın içinden yürüdük ve şimdi geceyi hükmümüzle mühürledik. Bizim yolumuzdan dönen olmadı — çünkü dönenler artık yolun parçası bile değildi. Biz kalemle yazmayız, kurşunla yazarız. Şehirlerin ışıklarını değil, arka sokakların karanlığını seçtik. Çünkü biz süslenmiş düzenin değil, içindeki çürümüş gerçeğin çocuklarıyız. Ne kanun tanırız, ne kravat. Boyun eğmek bizim kitabımızda yok. Biz diz çökmedik, çünkü diz çöken bir adamdan daha korkunç olan tek şey ayağa kalkmaya yemin etmiş bir adamdır. Ve biz, bir ordu gibi değil, bir uluma gibi ayağa kalktık. Black Howl, sadece bir yelek değil. O bir miras. Her dikişinde acı var. Her yırtığında ihanet. Her lekesinde bir savaş izi. Biz dostumuzu mezarına kadar taşır, düşmanımızı toprağa kadar sürükleriz. Misyonumuz: Geceyi bizim dilimizle konuşturmak. Karanlığı bir silah gibi kullanmak. Her yolda korku salmak, her aynada yüzümüzü hatırlatmak. Bu şehir bizi görmezden geldiğinde biz onu kana buladık. Bizi susturmak istediklerinde, ulumamız göğü yardı. Bizi yok etmek istediklerinde, biz daha gür, daha vahşi, daha lanetli doğduk yeniden. Çünkü biz kolay unutanlardan değiliz. Hesaplarımızı geceyle görür, yeminlerimizi çelikle yazarız. Ve şimdi, kimliğimiz tek bir kelimede yankılanıyor: Black Howl. Biz geldiğimizde sirenler geç çalar. Biz konuştuğumuzda herkes susar. Biz yürüdüğümüzde yolun sesi değişir. Bizim varlığımız bir çağrıdır. Sadakat bekleriz, ama kör itaat değil. Kardeşlik isteriz, bedel ödenmemişse eksik gelir. Savaşsa aradığımız, onurumuzla veririz. Ve özgürlüğü isteriz — Ama başkasının değil, kendi yazdığımız kurallarla.  Artık biliyorsunuz. Gece çöktüğünde ve uzaklardan bir uluma duyulduğunda… O bir kurt değil. O biziz. Black Howl MC. Gece bizimle başlar, son nefes bizimle biter.